Zaterdagmiddag 21 april, ik zeg net mijn puppy visite gedag, dan gaat de telefoon, ik neem vrolijk op, immers mijn vader houd vandaag ook zijn verjaardag!
Maar het lachen zal mij snel vergaan!
Het is de man waar Asha op dat moment woont, Asha moest en zou binnen 2 uur weg moeten, anders zou hij de dierenambulance bellen en was het voor Asha te laat!!!
Ik probeerde redelijk te blijven, omdat we eerder al afgesproken hadden dat ik Asha zondag zou komen ophalen!
Omdat dan de ergste drukte weg zou zijn vanwege mijn vaders verjaardag, wat beter voor Asha was.
Maar ik kon praten als brugman of die afspraak door kon gaan (omdat ik gewoon niet gelijk weg kon op dat moment en het ook nog eens meer dan 2 uur rijden is vanaf mijn huis) maar ze moest vandaag perse weg en zo snel mogelijk anders was het vervelend voor Asha maar dan ging ie toch echt bellen!
De wereld verdween onder mijn voeten, ik kon het gewoon niet geloven!
Hoe konden ze dit nu maken?
Geven ze dan helemaal niet om Asha?
Wat zijn een paar extra uurtjes wachten?

Totaal helemaal overstuur beloofde ik dat ik zo snel mogelijk terug zou bellen, dat Asha op 1 of andere manier hierheen zou komen, dat ik alleen nog even een oplossing moest bedenken!
Daarna heb ik Karin Brand, van de herplaatsing van NVLPH en Janet Pronk, medeoprichter van Pyrinnood gebeld,
de 2 mensen waar ik afgelopen weken regelmatig contact mee heb gehad om de situatie met Asha te bespreken.
Na wat telefoontjes en advies kwam ik bij een Friese Stabij fokker terecht die ik totaal niet eens kende, maar redelijk in de buurt woonde bij Asha.
Nadat ik eerst Hans en daarna Marianne aan de telefoon kreeg en mijn verhaal had gedaan, zeiden ze tegen me totaal geen probleem, ze gingen gelijk Asha ophalen voor mij en ze kon een nachtje blijven tot ik haar zondag wel op kon halen!
Echt zo super tof, Asha was gered, ze was veilig, wat was ik blij en opgelucht!
Tot ik Marianne weer sprak en ze me vertelde dat Asha er totaal niet uit zag, dat het verschrikkelijk was om te zien, dat ze foto's zou maken en die naar me zou mailen, zodat ik wist wat ik kon verwachten voor zondag als ik Asha kwam ophalen!
Qua gedrag echter was het hun heel erg meegevallen!
Omdat ik zowel door Marianne als door Janet gewaarschuwd was, ging ik met enige angst naar de foto's kijken.
Op zich kon ik redelijk 'nuchter' blijven totdat ik de foto van haar voetje en de foto zag waar ze helemaal op stond!
Wat was er verdomme met haar gebeurd, dit gebeurd echt niet in 1 dagje!
Waarom hadden ze me dit niet verteld, ik was op gedragsproblemen voorbereid, maar niet op haar uiterlijk...
 

Zondagochtend rond 10 uur ben ik met Frans en Bea en Andor (Andor is van Frans en Bea en de volle broer van Asha) richting Onstwedde gegaan.
Na een lange rit kwamen we daar aan en werden hartelijk ontvangen door Hans en Marianne.
Ze gingen Asha even voor ons halen, wij stonden daar met z'n 3-en behoorlijk zenuwachtig te wachten op Asha.
Toen ik haar zag schrok ik me niet eens door haar uiterlijk heel erg kapot, maar juist door haar reactie op mij toen ik heel rustig m'n hand naar haar uitstak, ze stapte gelijk naar achter en die blik in haar ogen was om te huilen.
Als ik een geweer had gehad en ik had haar zelf had opgehaald...
Ach ja de rest is zelf wel in te vullen...

Maar daarna begon ik gelijk praktisch te denken en te observeren, want haar uiterlijk en gedrag is eigenlijk helemaal niet zo belangrijk, het enige wat telt is dat ze gered is!
Nu gaan we rustig aan haar er bovenop helpen.
Toen werd Andor erbij gehaald en het gedrag van Asha viel me 100% mee, ook hoe ze al tegen Hans(een MAN) en Marianne deed, ookal was ze er nog geen dag.
Echter werd door de verschijning van Andor wel pijnlijk duidelijk hoe erg Asha eraan toe was, zo kaal en te mager!
Nadat we gezellig wat kletsen en Andor en Asha samen aan het spelen waren gingen we naar huis toe, in de auto was ze heel erg rustig en sliep ze bijna het hele stuk!
Eind zondagmiddag waren we met Asha bij mijn huis, de plek waar ze voorlopig zal gaan wonen tot ze zowel lichamelijk als geestelijk hersteld zal zijn van alles wat ze afgelopen maanden heeft mee gemaakt!
 

Het begon natuurlijk allemaal allang voor afgelopen zaterdag!
Begin vorig jaar kon Asha door omstandigheden niet meer bij haar baasjes in 's-Hertogenbosch blijven.
Er is toen contact opgenomen met de vereniging en er is via de herplaatsing van de NVLPH een nieuw baasje gezocht voor Asha.
Al snel waren er mensen die bij Asha zijn gaan kijken en ze wilden haar graag hebben zeiden ze.
Op 2 maart was het zover en hebben de baasjes van Asha haar naar de nieuwe eigenaren in Drenthe gebracht.
Die hadden Asha 6 weken op proef was afgesproken.
Het contact tussen de nieuwe en de oude eigenaren liep echter niet zo best.
Maar die mensen hebben ondanks problemen met Asha wel na de proeftijd gezegd tegen Karin Brand dat ze haar wilde houden.
Ergens rond de zomervakantie periode daarna heb ik een mailtje gehad van de oude eigenaar dat ze gingen kijken in de vakantie bij Asha, want ze vertrouwden het niet.
Na overleg met Karin Brand heb ik de nieuwe baasjes gebeld voor informatie en volgens hun ging alles prima hoor met Asha, maar hadden ze inderdaad ruzie met de oude eigenaren, maar hadden ze gewoon te weinig tijd door hun bedrijf om veel contact te houden.
Daarna heb ik nog een keer telefonisch contact gehad en ze zouden me op de hoogte houden als er eventueel iets zou zijn, ook als ze zouden besluiten dat ze haar toch niet wilden houden, want dan kon ze opgevangen worden desnoods en opnieuw herplaatst worden.
Tot ongeveer 2 maanden geleden dacht ik dus gewoon dat Asha nog bij hun woonde!
Maar niets bleek minder waar!!!!!!!
Asha woonde inmiddels in Muntendam in Groningen, die mensen hebben contact met mij opgenomen.
Toen kwam het verschrikkelijke verhaal van Asha boven,
ze was na die mensen in Drenthe bij weer andere mensen gekomen!
Ook in Drenthe, die haar na een tijdje al weer op 1 of andere site hadden gezet en die haar uiteindelijk bij die mensen in Muntendam hebben gebracht!

Asha was verschrikkelijk mager, woog ongeveer 25 kilo,
het vermoeden bestond gelijk dat ze (schijn) zwanger was geweest, omdat ze melk lekte, ze kaal aan het worden was (zoals hun het noemde) en door haar verdere gedrag.
Ze is door een dierenarts onderzocht en die wist uitsluitsel te geven, Asha was zwanger geweest en niet zo lang geleden!
Na wat navraagwerk is het zo goed als zeker ( tja wat kan ik nog geloven he na dit alles ) dat de pups bij de geboorte zijn weggehaald bij Asha en hoogst waarschijnlijk zijn gedood!
Het blijft gokken wat er allemaal precies gebeurd is met Asha,
maar de mensen in Muntendam zeiden dat ze uitviel naar honden aan de riem, naar sommige mensen, dat ze bang was voor mannen, dat ze niet tegen hele kleine kinderen kon.
Dat ze in huis verder heel erg lief was, maar dat ze buiten verschrikkelijk was.
De reden waarom ze nu opeens binnen 2 uur opgehaald moest worden is omdat ze uitgevallen zou zijn tijdens het spelen tegen de vrouw en het zo niet langer kon omdat hun zoontje over paar uur weer thuis zou komen en ze het niet meer vertrouwden.
Wat niet alleen door mij, maar ook door anderen onwaarschijnlijk word geacht, maar anders goed verklaarbaar door haar uiterlijk, de plekken, de jeuk en hoogstwaarschijnlijk ook de pijn!
Maar nu is ze veilig....

Wat dit met mij als fokker, als Pyr liefhebber doet, is gewoon helemaal niet te beschrijven!
Ik heb nu een nestje zitten van 7 weken en het liefst zou ik ze allemaal bij me houden, want dan gaat het tenminste niet fout...
Vanaf dat mijn pups geboren worden, zijn het MIJN honden, mijn schatjes!
Zo lief, zo mooi, zo afhankelijk van wat wij ze kunnen geven.
Ten minste 9,5 week probeer ik alles zo goed mogelijk voor ze te doen tot ze weggaan.
Ik probeer de juiste baasjes voor ze te vinden, maar ook als ze naar hun nieuwe baasjes gaan blijven de honden in mijn hart, blijven het MIJN puppies!
En hoewel ook ik weet dat het wel eens kan gebeuren dat een hond om wat voor reden herplaatst moet worden,
kan deze gang van zaken op geen enkele manier bevat worden door mij.
Het treft mijn diep in mijn hart en doet mij beseffen hoe naïef ik ben door mensen te vertrouwen, het voordeel van de twijfel te geven!

Asha is niet de eerste uit dit nest waarbij het zo ging, ook Dhusty werd herplaatst via de herplaatsing van de NVLPH!
Ook Dhusty heeft net als Asha baasjes via de NVLPH gevonden!
Beide honden zijn bij mensen die zich bij Karin Brand hebben aangemeld gaan wonen, mensen die zo graag een Pyr wilden!(en zelfs in Dhusty's geval al Pyrs hadden gehad)
Dat moet niet zomaar meer kunnen, dat moet in de toekomst voorkomen worden, dat moet anders aangepakt gaan worden, besproken worden, hoe het dan beter wel kan...
waar sta je anders voor als vereniging?
Maar ook als fokkers onderling, als hondenliefhebbers!!!

Want die mensen gaan bij eigenaren langs, die doen zich zo mooi voor dan!
Die zeggen dat ze de hond houden na de proefperiode!!!
Dat zijn mensen waar ik contact mee bleef houden, waar ik langs ben geweest en alles goed leek te gaan.
Mensen die gewoon recht in je gezicht liegen, je achter je rug om bedonderen, de honden gewoon weg doen alsof ze niets waard zijn, gewoon als wegwerpartikel weg doen, ze naar een handelaar doen (zoals in Dhusty's geval) of ze gewoon aan de eerste de beste meegeven die je pyr wel leuk vind, zolang ze er maar vanaf zijn (zoals bij Asha)
Zodat de honden daarna problemen krijgen 'GEK HE!!!' en weer weg moeten, waarna ik met heel veel moeite, tijd en pijn er achter kom en zorg dat ze wel een fijn huisje krijgen, althans dat hoop ik dan maar...

Terwijl het in beide gevallen zo onnodig was geweest, als die mensen niet zo laks waren, niet zo ontzettend laf waren, maar een greintje fatsoen en respect hadden gehad voor mens en dier, dan hadden ze gewoon contact met mij opgenomen of met Karin Brand en was hun beide dit leed bespaard gebleven!
Maar ja dat is natuurlijk te veel gevraagd...stel je voor....

Mensen sporen niet, zijn niet vertrouwen, zijn niet eerlijk en verdomde egoïstisch!
Dat durf ik wel te zeggen nu, blijkbaar moet ik eerst een paar keer goed op m'n bek gaan om dat toch te gaan beseffen!!!
En dan heb ik het niet alleen over honden eigenaren, maar ook over andere fokkers!
Die als je ze nodig hebt nergens te vinden zijn, want het zijn hun honden tenslotte nooit, want ze hebben nooit zulke problemen!
Het is niet hun verantwoordelijkheid, ze hebben geen zin om moeite te doen ervoor!
Nee natuurlijk niet, waarom zou je toch he als (PYR) LIEFHEBBER!!!!!!!

Waarom niet gewoon eerlijkheid voor alles, waarom zoveel haat en nijd, terwijl we uiteindelijk toch allemaal hetzelfde zouden moeten willen bereiken namelijk: Het beste voor alle Pyrs, dat ze gezond zijn en een fijn huisje hebben!

En toch zijn er mensen die wel te vertrouwen zijn en eerlijk zijn, die het allerbeste voor een hond willen, wat voor ras dan ook, door wie dan ook gefokt!
Mensen die zaterdag super snel met me mee dachten, die mijn vragen beantwoorden, mij informatie en hulp gaven die ik echt nodig had!
Die met mij en de hond meeleven en meedenken...

Mensen zoals Hans en Marianne die zonder dat ze me kennen na 1 telefoontje Asha gaan ophalen omdat ze er anders niet meer zou zijn!
Zoals Frans en Bea, die een geweldig baas voor Andor zijn en mij zowel met Dhusty als Asha fantastisch hebben geholpen!
Zoals Janet, mijn team maat, die mij goed aanvult en ook deze keer weer geweldig scherp was.
Zoals Karin Brand, die zich geweldig inzet voor de herplaatsingspyrs, waar ik de laatste jaren regelmatig contact mee heb om te overleggen en om advies te vragen vanwege bepaalde honden, die ook nu weer met Asha haar volledige steun en advies geeft.
Karin Scholten die bij beide honden mij de juiste informatie op het juist moment gaf...

En alle andere mensen die het beste met Asha en andere honden voor hebben!