Ik ben Danielle, ik ben geboren in Alphen aan den Rijn op 29-12-1980 en tot 2006 heb ik daar gewoond.
Echter najaar 2006 zijn wij ( mn ouders en ik ) naar Loerbeek (GE) verhuist naar een boerderij met 6000m grond.
Waar al onze dieren, maar vooral onze Pyreneese Berghonden veel meer ruimte hebben.
In 2001 kwam de eerste Pyr hier in huis, een teefje Estrelle, inmiddels zijn daar 2 reuen en 2 teven bijgekomen.
Ook heb ik een Engelse Bulldog teef, Minx.
In 2004 is de kennelnaam Zalika ( hij/zij geboren uit/met kracht ) aangevraagd voor zowel m'n moeder als voor mij en goedgekeurd.

Mijn hele leven ben ik opgegroeid met allerlei dieren.Dus je kan zeggen dat ik mijn liefde voor dieren van huis uit mee gekregen heb,mijn dieren zijn alles voor me en dat gaat nooit meer weg,hoe dat begon leg ik nu uit.

Dieren waren altijd al belangrijk voor me,maar toen ik 17 was veranderde er iets voor mij.Ik werd erg moe en de moeheid bleef maar aanhouden,het werd voor mij erg moeilijk op school,ik kon me niet concentreren en me cijfers gingen omlaag omdat ik zo weinig op school was.Ik was veel thuis om te slapen en ik ging vaak naar de dokter toe om te ontdekken wat er met mij aan de hand was.Daarnaast werd mijn sociaal leven veel minder en kon ik veel dingen die ik vroeger kon niet meer doen.Voor mij betekende dat dat ik moeilijk nieuwe vrienden kon maken en de oude vrienden die werden steeds minder.Gelukkig had ik op dat moment me katten en dat was steeds belangrijker voor me.

Na een tijd werd er bij mij Chronische Vermoeidheid geconstateerd,en ik moest dus met de ziekte leren leven.Ik heb nog verschillende keer geprobeerd een opleiding te doen en ook om te werken,maar voor mij is dat helaas onmogelijk.Het is gewoon te zwaar.

Omdat ik daardoor veel thuis was en mijn ouders ook werken had ik alleen de katten om me heen en met mijn eigen katjes kreeg ik een speciale band.Toen Essie in huis kwam merkte ik dat zij als pup erg gewend raakte aan het feit dat ik met krukken kon lopen of dat ik in een rolstoel zat.
Ze is altijd heel voorzichtig met me.Zo ook nu nog, al is ze soms wel te sterk voor me als ze onverwachte bewegingen maakt.
En helaas is ze iets te vrij opgevoed door ons, zeg rustig verwend, om altijd gelijk te doen wat je wilt.

Ik heb een hele tijd intern therapie gedaan(dag therapie) en nu volg ik nog 1 keer in de 2 weken therapie.In verband met me therapie zei mijn therapeut dat ik weer meer moest wandelen en omdat ik mezelf niet alleen zag wandelen en het met Essie soms gewoon te veel was besloot ik een hond te nemen die beter bij me paste.
Toen kwam Minx er bij,een kleinere hond die niet zo heel grote stukken hoefde te wandelen en minder sterk was.
Erg praktisch gedacht maar niets bleek minder waar, want Minx is  even sterk als Essie en moeilijker omdat ze of alles leuk vind of totaal niet leuk!!!!
Maar Minx is bijna de hele dag bij me als gezelschap en gelukkig kan ze erg goed luisteren en loopt ze bijna altijd los.

Shane mijn reu uit t A-Nest heeft een opleiding gedaan bij Hondenschool Petra Driesen,
Dat was de vooropleiding tot hulphond.
Echter om Shane volledig op te leiden als hulphond, dus om het papiertje te halen zou Shane geneutraliseerd worden, wat voor mij betekend dat je heel het karakter uit de hond gaat halen.
Omdat ik dat niet wil met Shane, heb ik na heel lang wikken en wegen besloten dat ik dat niet ga doen.
Shane's karakter is omdat hij mijn hulphond is al heel erg anders dan een normale Pyr hoort te zijn, dus dit gaat in mijn ogen te ver,
Want Shane is alles voor mij wat ik van een hond en hulphond kan verwachten.

Danielle Kalshoven
Noorder markweg 9
7036al Loerbeek
0316-532500
06-52677175

MSN: danielle_kalshoven@hotmail.com